|
Testo originale
Βασιλεί δέ Δαρειώ εξηγγέλθη την πόλιν αλούσαν εμπεπρήσθαι υπό Αθηναίων και Ιώνων. Λέγουσι δέ αυτόν, ως επύθετο ταύτα, τών μέν Ιώνων ουδνέα λόγον ποιήσασθαι, ευ ειδότα ως τούτους γε ραδίως τιμωρήσεται, περί δε τών Αθηναίων μάλλον κινηθέντα, ερωτήσαι οίτινες είεν. Ακούσας δε ότι εκ τής Ελλάδος ήκουσι συμμαχήσοντες τοίς Ιωσι, δεινώς ωργίσθη. Ευθύς ούν ήτησε τό τόξον, λαβών δε αυτό καί επιθείς οΐστον, άνω ες τόν ουρανόν αφήκε, καί τούτο ποιών είπεν, ώς φασιν, <<Ω Ζεύ, γένοιτό μοι τίσασθαι τούς Αθηναίους>>. Λέγουσι δε ως προσέταξε μετά ταύτα ενί τών θεραπόντων, ότε προκείτο αυτώ δείπνον, τρίς εκάστοτε ειπείν· <<Δέσποτα, μέμνησο τών Αθηναίων>>. Καί έπεμψε μέν Ιστιαίον τόν Μιλήσιον ες Ιωνίαν κατά τάχος όπως τόν ταύτα μηχανησάμενον Αρισταγόραν κολάσειεν, επί δε τούς Αθηναίους εκέλευσε τόν Μαρδόνιον πλείν μεγάλω στόλω.
|
Traduzione
Attenzione!!!
Area riservata ai soli iscritti
L'iscrizione č gratuita, se non sei giā iscritto registrati
Se sei giā iscritto effettua il login
|
|