|
Testo originale
Alexander, ubi nox fuit, Roxanem uxorem ceterosque amicos a cubiculo removit, ita facilius quiescere potuerat. Ubi silentium sensit, exsurrexit et lumen exstinxit. Deinde, quadrupes (a carponi), ostium, quod ad flumen Euphratem exitum habebat, aperuit, ac protinus processit et mox respexit. Vidit Roxanem uxorem et conquievit, at illa, ubi ad lectum venit, quoniam eum non invenit ostiumque patens vidit, per tenebras gemitum Alexandri quaesivit: itaque foras se praecipitavit et, postquam repente Alexandrum in terra conspexerat, eum amlexa est (abbracciò), postea flevit eumque adlevavit. Ille se in eam iniecit et vix dixit: "O Roxane, parvum fructum cum tibi tribuis, mihi immortalitatem adimis. Sed nemo (nessuno) ex te id audiet". Ita, uxoris auxilio, in cubiculum revertit.
|
Traduzione
Attenzione!!!
Area riservata ai soli iscritti
L'iscrizione č gratuita, se non sei gią iscritto registrati
Se sei gią iscritto effettua il login
|
|