Betim egregia edita pugna multisque vulneribus confectum
deseruerunt sui, nec tamen segnius proelium capessebat lubricis armis
suo pariter atque hostium sanguine. Sed cum undique telis peteretur, ad
postremum, exahaustis viribus, vivus in potestatem hostium pervenit.
Quo adducto insolenti gaudio iuvenis elatus, alias virtutis etiam in
hoste mirator, "Non, ut voluisti," inquit "morieris, sed, quicquid in
captivum inveniri potest, passurum esse te cogita". Ille non interrito
modo sed contumaci quoque vultu intuens regem nullam ad minas eius
reddidit vocem. Tum Alexander "Videtisne obstinatum ad tacendum?"
inquit, "num genu posuit? num vocem supplicem misit? Vincam tamen
silentium et, si nihil aliud, certe gemitu interpellabo." Ira deinde
vertit in rabiem iam tum peregrinos ritus nova subeunte fortuna. Per
talos enim spirantis lora traiecta sunt, religatumque ad currum traxere
circa urbem equi, gloriante rege Achillen, a quo genus ipse deduceret,
imitatum se esse poena in hostem capienda.
Curzio Rufo, Hist. Alex. 4. 6. 25-29