Appendice Perottina - 26 La cornacchia e la pecora Bookmark and Share
Vota   Media: 0.0/5 (0 voti)
       


(Che) molti provocano i deboli e cedono ai forti.

L’odiosa cornacchia s’era seduta sopra una pecora;
ed avendola portata malvolentieri sul dorso ed a lungo,
”Se avessi fatto questo, disse, al cane dentato,
avresti pagato il fio.” Quella pessima in risposta:
”Disprezzi gli inermi, io stessa cedo ai forti;
so chi provocare, chi, falsa, blandire.
così protraggo per mille anni al vita.”


Skuola.it © 2012 - Tutti i diritti riservati - P. IVA: 04592250650 - CONTATTACI
ULTIME RICERCHE EFFETTUATE alexander magnus cui illyrici rex canem inusitatae magnitudinis | alexander magnus cui illyrici rex canem inusitatae | euripides attenua arrogans non fuit | quo proelium bellum venetorum totiusque | cum antigonus eumenem captum in custodia | exspectata dies aderat dignisque hymenaeis matres | exspectata dies aderat dignisque hymenaeismatres | quoniam autem gemini sunt neque aetatis verecundia valet e dis auspicia sumere statuunt romulus in palatino remus in aventino templa sub divo circumscribunt et caelum observant | quoniam autem gemini sunt neque aetatis verecundia | nam quid inquiunt ad agendam causam dicemdamve