Quoniam messis matura erat et tempus metendi iam
appetebat, agricola filium ad amicos misit et ei dixit: "Roga ut veniant nos
adiuturi.Cras metere constitui". Postiridie pater filiusque domi manserunt et
usque ad vesperum amicorum adventum frustra exspectaverunt; deninque agricola
filio dixit: "Fortasse amici negotiis suis impediti sunt.Arcessamus igitur
cognatos ut cras, prima luce, in auxilium veniant". Postero die
agricola:"Expectemus-inquit-donec cognati veniant!". Totum diem ecpectaverunt,
sed cognati non venerunt.Itaque tertio die agricola expectatione exacerbatus
dixit: "Fili mi, nequiquam expectavimus: nunc tempus agendi est.Censeo ut soli
metere debeamus neque aut amicos aut cognatos expextemus; equidem vires nostrae
ad opus sufficient.Falcem acue! Videamus ne etiam hunc diem, frustra
expectando, teramus".