|
Testo originale
Nihil mihi nunc scito tam deesse quam hominem eum,
quocum omnia, que me cura aliqua adficiunt, uno communicem, qui me amet, qui
sapiat, quicum ego cum loquar, nihil fingam, nihil dissimulem, nihil obtegam. Abest enim frater aphelestatos et amantissimus. Metellus non
homo, sed "litus atque aer et solitudo mera". Tu autem, qui saepissime curam et angorem animi mei sermone et consilio
levasti tuo, qui mihi et in publica re socius et in privatis omnibus conscius
et omnium meorum sermonum et consiliorum particeps esse soles, ubinam es? Ita
sum ab omnibus destitutus. ut tantum requietis habeam, quantum cum uxore et
filiola et mellito Cicerone consumitur. Nam illae ambitiosae nostrae fucosaeque
amicitiae sunt in quodam splendore forensi, fructum domesticum non habent.
Itaque, cum bene completa domus est tempore matutino, cum ad forum stipati
gregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus, quocum
aut iocari libere aut suspirare familiariter possimus. Quare te exspectamus, te desideramus, te iam etiam arcessimus. Multa
sunt enim, quae me sollicitant anguntque; quae mihi videor aures nactus tuas
unius ambulationis sermone exhaurire posse.
|
Traduzione
Attenzione!!!
Area riservata ai soli iscritti
L'iscrizione è gratuita, se non sei già iscritto registrati
Se sei già iscritto effettua il login
|
|