Cicerone - Rhetorica - De Re Publica - Liber II - 4
|
|
Testo originale
Hoc cum omnes adprobavissent, 'quod habemus' inquit 'institutae rei
publicae tam clarum ac tam omnibus notum exordium quam huius urbis
condendae principium profectum a Romulo? qui patre Marte natus -
concedamus enim famae hominum, praesertim non inveteratae solum sed
etiam sapienter a maioribus proditae, bene meriti de rebus communibus
ut genere etiam putarentur, non solum ingenio esse divino - is igitur
ut natus sit, cum Remo fratre dicitur ab Amulio rege Albano ob
labefactandi regni timorem ad Tiberim exponi iussus esse; quo in loco
cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus, pastoresque eum
sustulissent et in agresti cultu laboreque aluissent, perhibetur ut
adoleverit et corporis viribus et animi ferocitate tantum ceteris
praestitisse, ut omnes qui tum eos agros ubi hodie est haec urbs
incolebant, aequo animo illi libenterque parerent. quorum copiis cum se
ducem praebuisset, ut [et] iam a fabulis ad facta veniamus, oppressisse
Longam Albam, validam urbem et potentem temporibus illis, Amuliumque
regem interemisse fertur. |
Traduzione
|
| Skuola.it © 2010 - Tutti i diritti riservati - P. IVA: 04592250650 - CONTATTACI |
|
|