Cum a Romanis bellum Tarentinis indictum esset ob iniuriam legatis illatam, illi, arbitrati non posse viribus suis Romanorum impetum sustineri, legatos ad Pyrrhum, Epirotarum regem, miserunt, hortantes ut sibi in bello auxiliaretur. Pyrrhus belli gerendi occasionem no praetermisit et in Italiam cum ingenti et forti exercitu venit. Sed cum bellum diutius quam Tarentini arbitrati erant traheretur, magna hominum alienatio in eum esse coepit. Olim igitur in convivio factum est ut iuvenes quidam eum vituperarent: dicebant regem Tarentum venisse dominandi causa, ideoque fortunam suam miserabantur, deosprecantes ut regis perfidiam punirent. Quod cum rex animadvertisset, sine mora unum eorum ad se arcessivit eumque percontatus est quidnam in convivio dictum esset. Tarentinus iocando se periculo liberavit: "Multa quidem", inquit, "O rex, et contumeliosa diximus, sed nescio cur mireris, inter pocula enim iocabamur et contumelias etiam maiores dixissemus, nisi vinum tam mox defecisset".
Cotidie Discere, Eserciziario 1, pag.94 numero 183