Camillus cum iam in rnanibus videret victoriam esse, tantumque praedae fore, quantum non omnibus in unum conlatis antea bellis fuisset, timens ne quam inde aut militum iram ex rnalignitate praedae partitae aut invidiam apud patres ex prodiga largitione caperet, litteras ad senatum misit, quid de praeda faciendum censerent. Duae sententiae senatum distinebant: senis altera P. Licini, qui palam dicebat placere populo ut, qui particeps esse praedae vellet, in castra Veios iret, altera Ap. Claudii, qui largitionem novam prodigam, inaequalem arguens, auctor erat stipendia ex ea pecunia rnilitibus numerari, ut eo minus tributi in aerarium plebs conferret.