Il testamento di Trimalchione

Vota

Currently 1.00/5 1 2 3 4 5

Media: 1.0/5 (1 voto)

       

"Amici", - inquit Trimalchio - et servi homines sunt et aeque unum lactem biberunt. Mei servi cito aquam liberam gustabunt: ad summam, omnes illos in testamento meo manumitto. Philargyro etiam fundum lego, Carioni quoque insulam et vicesimam et lectum stratum. Nam Fortunatam meam heredem facio et commendo illam omnibus amicis meis. Et haec ideo omnia publico ut familia mea iam nunc sic me amet tamquam mortuum (=da morto)". Respiciens deinde Habinnam: "Quid (= che cosa) dicis, amice carissime? Aedificas monumentum meum, quemadmodum te iussi? Valde te rogo, ut secundum pedes statuae meae catellam pingas et coronas et unguenta, ut mibi liceat tuo beneficio post mortem vivere. Ad dexteram meam pones statuam Fortunatae meae columbam tenentem et amphoras copiosas gypsatas, ne effluant vinum. Et urnam fractam sculpe et super eam puerum plorantem. Horologium in medio, ut, quisquis horas inspiciet, nomen meum legat. Hanc inscriptionem adde: "C. Pompeius Trimalchio hic requiescit. Pius, fortis, fidelis, ex parvo crevit, sestertium reliquit trecenties, nec unquam philosophum audivit. Vale". 

Attenzione!!! Area riservata ai soli iscritti L'iscrizione è gratuita, se non sei già iscritto registrati Se sei già iscritto effettua il login Nome utente:  Password: