Nullum est dubium quin civitates, optime constitutae legibus et moribus, ad amplissima munera rei publicae sint promoturae eos viros, qui excellant inter omnes consilio, prudentia, fortitudine, quibus sine virtutibus nulla potest regi res publica. Est enim civitas quasi corpus hominis, cuius in capite nisi insit consilium, nemo dubitare potest quin futurum sit ut numquam perspiciatur recte faciendi vel non faciendi ratio, quae una ad optatos exitus omnia dirigit nostra vel dicta vel facta. Cum hac arctissime coniuncta est prudentia, quae vivendi ars et dici et haberi potest. Ipsa constat ex scientia rerum bonarum et malarum, quae maxima debet esse in iis, qui rei publicae praesunt, ut civibus via demonstretur, qua possint ea appetere, quae cum communi omnium civium utilitate coniuncta sint, ea declinare, quae saluti totius civitatis nocitura videantur. si quaeris quidnam effectura sit fortitudo, invenies fortitudinem esse rerum magnarum eam appetitionem, qua vel minimae civitates ad maximam omnium rerum facultatem provehantur.