Miseranda fine di Cicerone

Vota

Currently 0.00/5 1 2 3 4 5

Media: 0.0/5 (0 voti)

       

Primo in Tusculanum fugit; inde transversis itineribus in Formianum, ut ab Caieta navem conscensurus, proficiscitur. Unde aliquotiens in altum provectum cum modo venti adversi rettulissent, modo ipse iactationem navis, caeco volvente fluctu, pati non posset, taedium tandem uem et fugae et vitae cepit, regressusque ad villam, quae paulo plus mille passibus a mari abest: "Moriar - inquit - in patria saepe". Satis constat servos fortiter fideliterque paratos fuisse ad dimicandum; ipsum deponi lecticam, et quietos pati quod sors iniqua cogeret, iussisse. Prominenti ex lectica praebentique immotam cervicem caput praecisum est. Nec satis stolidae crudelitati militum fuit: manus quoque, scripsisse in Antonium aiquid exprobrantes praeciderunt. Ita relatum caput ad Antonium, iussuque eius inter duas manus in rostris positum, ubi ille consul. ubi saepe consularis, cum admiratione eloquentiae auditus fuerat. Vix attollentes prae lacrimis oculos, homines intueri trucidara membra tanti civis poterant.