Caedi vero discentes, quamlibet et receptum sit et Chrysippus non improbet,
‘minime velim. Primum, quia deforme atque senile est et certe, (quod convenit,
si aetatem mutes), iniuria est; deinde, quod, si cui tam est mens illiberalis,
ut obiurgatione non corrigatur, is etiam ad plagas ut pessima quaeque mancipia
durabitur: postremo, quod ne opus erit quidem hac castigatione, si assiduus
studiox-um exactor astiterit. Nunc fere
negligentia paedagogorum sic emendari videtur, ut pueri no~ facere, quae recta
sunt, cogantur sed tur non fecerint puniantur. Denique cum parvulum verberibus
coegeris, quid iuveni facias, cui nec adhiberi potest hic metus et maiora
discenda sunt? Adde, quod multa vapulantibus dictu deformia et mox verecundiae
futura saepe dolore vel metu acciderunt, qui pudor ‘frangit animum et abicit
atque ipsius lucis fugam et taedium dictat. Iam si minor in eligendis custodum
vel praeceptorum moribus fuit cura, pudet dicere, in quae probra nefandi
homines isto caedendi iure abutantur, quam det aliis quoque nonnunquam
occasionem hic miserorum metus. Non morabor in parte hac; nimium est quod
intelligitur. Quare hoc dixisse satis est; in aetatem infirmam et iniuriae obnoxiam
nemini debet nimium licere.