Priverno capto interfectisque iis, qui id oppidum ad
rebellandum incitaverant, senatus indignatione accensus consilium agitabat
quidnam sibi de reliquis quoque Privernatibus esset faciendum. Ceterum
Privernates, cum auxilium unicum in precibus restare animadverterent, ingenui et
Italici sanguinis oblivisci non potuerunt: princeps enim eorum in curia
interrogatus quam poenam mererentur, respondit: "Quam merentur qui se dignos
libertate iudicant". His verbis exasperatos patrum animos inflammaverat. Sed
Plautius consul, favens Privernatium causae, quaesivit qualem cum eis Romani
pacem habituri essent inpunitate donata. At is costantissimo vultu "Si bonam
dederitis" inquit" perpetuam, si malam, non diuturnam”. Qua voce perfectum est
ut victis non solum venia, sed etiam ius et beneficium nostrae civitatis
daretur.
Valerio Massimo, 6. 2. 1
passim