|
 |
Arte Latino |
Biologia Letteratura |
Chimica Lingue |
Div. Commedia Matematica |
Eneide Prom. Sposi |
Filosofia Storia |
Geog. Astron. Trame Libri |
Greco Tesine |
 |
Satyricon - 37
|
Testo originale
Non potui amplius quicquam gustare, sed conuersus ad eum, ut quam plurima exiperem, longe accersere fabulas coepi sciscitarique, quae esset mulier illa, quae atque illuc discurreret. Vxor, inquit, Trimalchionis, Fortunata appellatur, quae nummos modio metitur. Et modo, modo quid fuit? Ignoscet mihi genius tuus, noluisses de manu illius panem accipere. Nunc, nec quid nec quare, in caelum abiit et Trimalchionis topanta est. Ad summam, mero meridie si dixerit illi tenebras esse, credet. Ipse nescit quid habeat, adeo saplutus est; sed haec lupatria prouidet omnia, et ubi non putes. Est sicca, sobria, bonorum consiliorum: tantum auri uides. Est tamen malae linguae, pica puluinaris. Quem amat, amat; quem non amat, non amat. Ipse Trimalchio fundos habet, quantum milui uolant, nummorum nummos. Argentum in ostiarii illius cella plus iacet, quam quisquam in fortunis habet. Familia uero - babae babae! non mehercules puto decumam partem esse quae dominum suum nouerit. Ad summam, quemuis ex istis babaecalis in rutae folium coniciet.
|
Traduzione
|
| Skuola.it © 2012 - Tutti i diritti riservati - P. IVA: 04592250650 - CONTATTACI |
