Tieste e la voce dell’inconscio

Vota

Currently 0.00/5 1 2 3 4 5

Media: 0.0/5 (0 voti)

       

THYESTES
920 : Pectora longis hebetata malis,
iam sollicitas ponite curas.
Fugiat maeror fugiatque pavor,
fugiat trepidi comes exilii
tristis egestas, rebusque gravis
925 pudor afflictis: magis unde cadas
quam quo refert. Magnum, ex alto
culmine lapsum stabilem in plano
figere gressum; magnum, ingenti
strage malorum pressum fracti
930 pondera regni non inflexa
cervice pati, nec degenerem
victumque malis rectum impositas
ferre ruinas. Sed iam saevi
nubila fati pelle, ac miseri
935 temporis omnes dimitte notas;
redeant vultus ad laeta boni,
veterem ex animo mitte Thyesten. –
Proprium hoc miseros sequitur vitium,
numquam rebus credere laetis:
940 redeat felix fortuna licet,
tamen afflictos gaudere piget.
Quid me revocas festumque vetas
celebrare diem, quid flere iubes,
nulla surgens dolor ex causa?
945 Quis me prohibet flore decenti
vincire comam, prohibet, prohibet?
    Vernae capiti fluxere rosae,
pingui madidus crinis amomo
inter subitos stetit horrores,
950 imber vultu nolente cadit,
venit in medias voces gemitus.
Maeror lacrimas amat assuetas,
flendi miseris dira cupido est.
libet infaustos mittere questus,
libet et Tyrio saturas ostro
955
rumpere vestes, ululare libet.
     Mittit luctus signa futuri
mens ante sui praesaga mali:
instat nautis fera tempestas,
cum sine vento tranquilla tument.
960
Quos tibi luctus quosve tumultus
fingis, demens? credula praesta
pectora fratri: iam, quidquid id est,
vel sine causa  vel sero times.
     Nolo infelix, sed vagus intra
965
terror oberrat, subitos fundunt
oculi fletus, nec causa subest.
dolor an metus est? An habet lacrimas
magna voluptas?

Attenzione!!! Area riservata ai soli iscritti L'iscrizione è gratuita, se non sei già iscritto registrati Se sei già iscritto effettua il login Nome utente:  Password: