|
Testo originale
Cicero Attico sal. Cum primum Romam veni fuitque cui recte ad te litteras darem, nihil prius faciendum
mihi putavi quam ut tibi absenti de reditu nostro gratularer. Cognoram enim, ut
vere scribam, te in consiliis mihi dandis nec fortiorem nec prudentiorem quam
me ipsum nec etiam pro praeterita mea in te observantia nimium in custodia
salutis meae diligentem eundemque te, qui primis temporibus erroris nostri aut
potius furoris particeps et falsi timoris socius fuisses, acerbissime discidium
nostrum tulisse plurimumque operae, studi, diligentiae, laboris ad conficiendum
reditum meum contulisse. Itaque hoc tibi vere adfirmo, in maxima laetitia et
exoptatissima gratulatione unum ad cumulandum gaudium conspectum aut potius
complexum mihi tuum defuisse. Quem semel nactus si umquam dimisero ac nisi
etiam praetermissos fructus tuae suavitatis praeteriti temporis omnis exegero,
profecto hac restitutione fortunae me ipse non satis dignum iudicabo. Nos
adhuc, in nostro statu quod difficillime reciperari posse arbitrati sumus,
splendorem nostrum illum forensem et in senatu auctoritatem et apud viros bonos
gratiam magis quam optaramus consecuti sumus; in re autem familiari, quae quem
ad modum fracta, dissipata, direpta sit non ignoras, valde laboramus tuarumque
non tam facultatum quas ego nostras esse iudico quam consiliorum ad conligendas
et constituendas reliquias nostras indigemus. Nunc etsi omnia aut scripta esse
a tuis arbitror aut etiam nuntiis ac rumore perlata, tamen ea scribam brevi
quae te puto potissimum ex meis litteris velle cognoscere. Pr. Nonas Sextilis
Dyrrachio sum profectus ipso illo die quo lex est lata de nobis. Brundisium
veni Nonis Sextilibus. Ibi mihi Tulliola mea fuit praesto natali suo ipso die
qui casu idem natalis erat et Brundisinae coloniae et tuae vicinae salutis;
quae res animadversa a multitudine summa Brundinisorum gratulatione celebrata
est. Ante diem iii Idus Sextilis cognovi, quom Brundisi essem, litteris Quinti
mirifico studio omnium aetatum atque ordinum, incredibili concursu Italiae
legem comitiis centuriatis esse perlatam. Inde a Brundisinis honestissime
ornatus iter ita feci ut undique ad me cum gratulatione legati convenerint. Ad
urbem ita veni ut nemo ullius ordinis homo nomenclatori notus fuerit qui mihi
obviam non venerit, praeter eos inimicos quibus id ipsum, se inimicos esse, non
liceret aut dissimulare aut negare. Cum venissem ad portam Capenam, gradus
templorum ab infima plebe completi erant. A qua plausu maximo cum esset mihi
gratulatio significata, similis et frequentia et plausus me usque ad Capitolium
celebravit in foroque et in ipso Capitolio miranda multitudo fuit. Postridie in
senatu qui fuit dies Nonarum Septembr. senatui gratias egimus. [...] Ita sunt res nostrae, Ut in secundis fluxae, ut in advorsis bonae.
In re familiari valde sumus, ut scis, perturbati.
Praeterea sunt quaedam domestica quae litteris non committo. Quin tum fratrem
insigni pietate, virtute, fide praeditum sic amo ut debeo. Te exspecto et oro
ut matures venire eoque animo venias ut me tuo consilio egere non sinas.
Alterius vitae quoddam initium ordimur. Iam quidam qui nos absentis defenderunt
incipiunt praesentibus occulte irasci, aperte invidere. Vehementer te
requirimus.
|
Traduzione
Attenzione!!!
Area riservata ai soli iscritti
L'iscrizione è gratuita, se non sei già iscritto registrati
Se sei già iscritto effettua il login
|
|