Volscorum ducis Tulli execrabile consilium; qui ad bellum inferendum Romanis
maxima cupiditate accensus, cum aliquot adversis proeliis contusos animos suorum
et ob id paci proniores animadverteret, insidiosa ratione quo volebat conpulit:
nam cum spectandorum ludorum gratia magna Volscorum multitudo Romam convenisset,
consulibus dixit vehementer se timere ne quid hostile subito molirentur
monuitque ut essent cautiores et protinus ipse urbe egressus est. Quam rem
consules ad senatum detulerunt. Qui, tametsi nulla suspicio suberat, auctoritate
tamen Tulli commotus ut ante noctem Volsci abirent decrevit. Qua contumelia
inritati facile inpelli potuerunt ad rebellandum. Ita mendacium versuti ducis
simulatione benivolentiae involutum duos simul populos fefellit, Romanum, ut
insontes notaret, Volscum, ut deceptis irasceretur.