|
seneca
|
 |
« Risposta #1 inserita:: Maggio 11, 2009, 07:09:01 pm » |
|
Pugnatum est ingenti contentione, victusque ad postremum Pompeius et castra eius direpta sunt. Ipse fugatus Alexandriam petiit, ut a rege Aegypty, cui tutor a senatu datus fuerat propter iuvenilem eius aetatem, acciperant auxilia. Qui, fortunam magis quam amicitiam secutus, occidit Pompeium, caput eius anulum Caesari misit. Quo conspecto Caesar etiam lacrimas fudisse dicitur, tanti viri intuens caput et generi quondam sui.
Si combattè con grande violenza, e alla fine Pompeo fu vinto e i suoi accampamenti messo a sacco. Egli stesso posto in fuga si diress ad Alessandria per ricevere aiuti dal re dell'Egitto, al quale dal senato era stato dato come tutore per la sua età giovanile. Quello, inseguendo più la fortuna che l'amicizia, uccise Pompeo e inviò a Cesare il capo e l'anello di lui. Al cui cospetto si dice che anche Cesare avesse versato lacrime, vedendo il capo di un così grande uomo e un di suo genero.
se metti il resto della versione ti do' anche il resto, per caso continua così? Inde Romam regressus tertio se consulem fecit cum M. Aemilio Lepido, qui ei magister equitum dictatori ante annum fuerat. Inde in Africam profectus est, ubi infinita nobilitas cum Iuba, Mauretaniae rege, bellum reparaverat. Duces autem Romani erant P. Cornelius Scipio ex genere antiquissimo Scipionis Africani (hic etiam socer Pompeii Magni fuerat), M. Petreius, Q. Varus, M. Porcius Cato, L. Cornelius Faustus, Sullae dictatoris filius. Contra hos commisso proelio, post multas dimicationes victor fuit Caesar. Cato, Scipio, Petreius, Iuba ipsi se occiderunt. Faustus, Sullae quondam dictatoris filius, Pompeii gener, a Caesare interfectus est.
|