|
dyd666
|
 |
« Risposta #1 inserita:: Marzo 02, 2011, 07:53:05 pm » |
|
ciao ecco qui :
Dionysio, ad urbem appropinquanti, Aristippus philosophus obviam processit eumque obsecravit ut fratrem suum, qui regi ipsi insidias paraverat,sine poena dimitteret. Sed Dionysius eius verbis aures non praebuit. Tum philosophus, ut regis misericordiam moveret, ad eius pedes se proiecit et osculo vestem contigit. Tali modo beneficium obtinuit. philosophi amicus, qui aderat, hoc videns tam turpe facinus reprehendit; sed Aristippus, placide subridens: "Cur me obiurgas? non mea est culpa, sed Dionysii, cuius aures in pedibus sunt.
l filosofo Aristippo andò incontro a Dionisio, che si avvicinava alla città e lo pregò di lasciare andare suo fratello, che aveva attentato al re in persona, senza punirlo. Ma Dionisio non prestò orecchie alle preghiere di questo. Allora il filosofo, per ottenere la misericordia del re, si gettò ai suoi piedi e gli baciò la veste. In tal modo ottenne la grazia. Un amico del filosofo, che era presente, vedendo questo, lo rimproverò per l’azione tanto riprovevole.; ma Aristippo, sorridendo placido: “Perché mi rimproveri? Non è colpa mia, ma di Dionisio, le cui orecchie sono nei piedi.
|